Tak szybko, Dewey?
Nie nazywaj mnie tak.
- Dwa razy tyle, co ostatnio. - Biorę wszystkie.
Interesy z tobą to przyjemność.
- A reszta? - Kradzione jest warte mniej.
Proszę.
Potrzebuję kasy.
Twoje długi to nie moja sprawa. Bierz albo spadaj.
Dobry wieczór.
Proszę wysiąść.
Wyszedłem coś zjeść, zanim wrócę...
DUI, jazda po pijaku. Wymawia się Dewey.
Jestem trzeźwy od dwóch miesięcy.
Idziemy.
Z, Y,
X, W,
U...
- T... - Od nowa.
Nie macie normy do wyrobienia?
Narkotyki?
Nie.
- Lepiej. - Zarobiłem je uczciwie.
Pomagam wujkowi po operacji. Proszę to odłożyć.
Co odłożyć?
Do zobaczenia, Dewey.
Cholera.
Niech się uda.
Co to jest?
Rany.
Boże.
Tak!
Dom dzwoni
- Halo? - Bryan.
Tato.
Jestem zajęty. Zadzwonisz później?
Przyjedź do domu.
Wszystko gra?
Mitchell oddał pieniądze.
Najwyższy czas.
Dziesięć tysięcy, w gotówce.
Mamy tu dział HR?
Co znów zrobił Kilroy?
Muszę wziąć wolne.
Zasłużyłeś. Nie mamy teraz zleceń,
więc to idealny czas na urlop.
Jadę do rodziny.
Czemu zmieniłeś zdanie?
- Kuzyn ma kłopoty. - Wszystko w porządku?
Zobaczymy.
Weź tyle dni, ile potrzebujesz.
- Tylko jeden lub dwa. - Jakby co, będę tutaj.
Dzięki.
Bryan.
Jestem z ciebie dumna.
Rodzinne sprawy nie są łatwe.
Ale komplikują się bardziej, kiedy się od nich ucieka.
Cześć, Vincent.
Jak mnie znaleźliście?
"Kilroy tu był".
Niedbały podpis.
Nie tego cię uczyliśmy.
Dobrze, że znów jesteśmy w komplecie.
Walcie się.
To znaczy: przykro mi, ale wolałbym nie pracować razem.
Ale też walcie się.
Znaleźliśmy ją.
Lexi.
W cichym miasteczku za Sedoną. Nie poznałbyś jej.
Nowa tożsamość, praca, nowy wygląd.
Zapora programu ochrony świadków to żart.
A ich agenci...
Szantaż działa na nich jak na każdego innego.
Co mam zrobić?
Kolejna whiskey. Tym razem podwójna.
I z najwyższej półki.
Niech żyje król happy hour.
Zapuść brodę. Ukryłaby twoją twarz.
- Cześć, kuzynie. - Dobrze cię widzieć.
Co słychać?
- Nic. Dużo podróżuję. - Dobra praca?
Wolny strzelec.
Pojawiłeś się w idealnym momencie.
Tata dzwonił.
Martwi się o ciebie.
Mówi, że spłaciłeś dług gotówką.
I nie da się ukryć, że znów pijesz.
Od rana siedzi przy barze.
- Może to ty opróżniasz pułapki. - Pocałuj mnie w dupę.
Spokojnie, Jim.
Za ile homarów dostaje się tyle kasy?
Nalej mu. Ja stawiam.
- To kupa forsy. - Poszczęściło mi się.
Nie umiesz kłamać.
Nie minęło pięć minut, a już mnie pouczasz. Wyluzuj.
Wszystko gra.
- Nigdy nie było lepiej. - Wystarczy.
Powiesz mi, skąd masz pieniądze.
Pułapka była pusta. Ktoś wziął pieniądze.
Znajdź je, a jego zabij.
A kurier?
Decyzję pozostawiam tobie.
Nie zabijaj mnie. Nie chcę umierać. Zrobię wszystko.
Proszę.
Nie zabijaj mnie. Nie.
Zaczekaj.
Nie.
Stary.
Jest piątek. Nie mamy zlecenia.
Wyjdźmy gdzieś. Zaszalejmy. Zróbmy sobie tatuaże czy coś.
Siedzenie jest gorsze od palenia.
Może nie słyszałeś. Lepiej uważaj.
Brak riposty.
Chcesz o czymś porozmawiać, kolego?
Co cię tak rozbawiło?
Słowo "kolega". W naszej pracy nie występuje.
- Nie kolegujemy się? - No wiesz...
W porządku. Współpracownicy. Czyli możesz mi ufać.
- Nigdy się nie poddajesz? - Nie. Mama to chwaliła.
Po prostu...
jeśli masz kłopoty, możesz się do mnie zwrócić.
Dobra. Do zobaczenia.
Mój...
Mój stary zespół wrócił.
Tak, to nie mój pierwszy poliamoryczny związek.
Ale wtedy...
nie wykorzystywałem swoich mocy w imię dobra. Byłem zły.
- Jak bardzo? - Hart nie wie wszystkiego.
- Zrozumiałaby. - Nie. Jest patriotką.
Nie mogę jej w to włączyć.
Mam się włamać do kryptowaluty o miliardowej kapitalizacji.
- Odmów. - Nie mogę.
Wtedy...
skrzywdzą kogoś, na kim mi zależy.
Zawsze jest jakieś wyjście.
- Możesz ich zabić. - Żołnierze, nie mordercy. Pamiętasz?
Donieś na nich.
Nie. Wylądowałbym z nimi w więzieniu.
Mam dzień na dostarczenie łupów,
co z tym sprzętem będzie udręką.
Myślałam, że masz najnowszy sprzęt.
Era kopania bitcoinów za pomocą komputera minęła.
Teraz liczy się moc obliczeniowa.
Dobra.
Jak mogę pomóc?
Tylko ja mogę sobie pomóc.
A zatem...
o ile mnie nie sklonujesz,
muszę radzić sobie sam. Ale dzięki.
Zdrowie ludziom, a rybom śmierć.
Pokroimy je na ćwierć.
Cześć, tato.
- Co się stało? - Operacja biodra.
Dać ci radę? Nie starzej się.
- Nie ma z tego nic dobrego. - Czemu nie mówiłeś?
Żebyś wysłał mi kartkę?
Mitchell u nas mieszka i nam pomaga.
W hangarze jest jak w pałacu.
Upiłeś się.
Mieliśmy umowę. Jeśli Sarah to zobaczy,
obaj skończymy na wózku. Idź się przespać.
Wyciągnąłeś z niego prawdę?
Tak.
Gdzie znalazł gotówkę?
Piętnaście kilometrów od brzegu.
Znalazł ją, okradając pułapki na homary.
A więc to on.
I to w mojej łodzi.
Mills plądruje pułapki. Bluźnierstwo.
Rybakom i tak ciężko się żyje.
Z połowów muszą wykarmić rodziny.
Pomyśl, co by zrobili, gdyby go złapali.
Wściekli rybacy to nie główny problem.
Zastanów się.
Kto zostawia kasę w pułapce na homary?
- Zapłata. - Idealne miejsce na wymianę.
Bierzesz towar, zostawiasz kasę.
Stawiam na dilerów z Kanady.
- Omijają kontrolę celną. - To by wyjaśniało pigułki w mieście.
W gazetach piszą o epidemii. Dzieciaki ćpają opium.
Tutaj?
Może nie zauważyłeś, ale miasteczko się zmieniło.
Nie na lepsze.
Dewey nieźle wdepnął.
- Nie nazywaj go tak. - Zawsze będziesz go bronił?
Ciągle jest to samo.
On nawala, a ty go ratujesz.
Jestem to dłużny bratu.
Kiedy twój wujek się powiesił,
zostawił chłopca bez ojca.
Próbowałem wypełnić tę lukę.
Przykro mi, że ten ciężar spadł na ciebie.
Jest coraz gorzej. Wie, że po nim posprzątamy.
Jest częścią rodziny.
W tym życiu tylko to się liczy.
Musisz chronić, co twoje.
Bryan.
Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Był przejazdem.
Ustawiłeś pułapki w salonie i próbowałeś złapać Świętego Mikołaja.
- Wtedy się nie śmiałeś. - Prawie złamałem kark,
kładąc prezenty pod choinką.
Gdzie mieszkasz?
Zaraz za Waszyngtonem.
Jaki adres? Niedługo twoje urodziny.
To tymczasowe.
- Piwa? - Nie, dzięki.
- Spotykasz się z kimś? - Nic poważnego.
Młodszy nie będziesz.
Nie chcesz się ustatkować i założyć rodziny?
Pamiętasz Nicka Baxtera? Syna Marcy? Urodziły mu się bliźniaczki.
- Daj mu spokój. - W porządku.
Trzeba nadrobić zaległości.
Byłem zbyt zajęty.
- W pracy? - Tak.
Pracuję w bezpieczeństwie.
- Zajmujemy się szkoleniami... - Myślałam, że to już za nami.
Byłam kłębkiem nerwów, kiedy służyłeś w wojsku.
- Obrażenia. Niebezpieczne sytuacje. - Nie musisz się martwić.
Nie wiesz, jak to jest martwić się o dziecko.
- Mamo... - Bryan.
Zajmę się tym.
Nie ufam restauracjom mieszającym kuchnie.
Chińszczyzna i sushi? Zdecydujcie się.
Upór na przystawkę?
Wieczny pesymista.
Komputer kwantowy poprawiłby ci humor?
Święty Graal? No jasne.
Nie mogę cię sklonować,
ale D-Wave zastąpi milion Kilroyów pracujących jednocześnie.
Prototypy są trzymane pod kluczem.
Nie zdobędziesz takiego sprzętu.
Gdybym je wyrzuciła, czułabym się...
niewłaściwie.
Naprawię deskę w podłodze.
Po to wróciłeś? Żeby coś naprawić?
Wiem o Mitchellu.
- Byłeś przejazdem? - Martwiłabyś się.
Przez chwilę myślałam, że przyjechałeś dla nas.
Oczywiście, że tak.
To dlaczego trzymasz dystans?
Rozejrzyj się.
Czuję się, jakbym straciła oboje dzieci.
Obwiniasz mnie.
Sam się obwiniasz.
Wiemy, że robiłeś wszystko, żeby uratować siostrę.
Ty też to wiesz.
Przestań się karać.
Gonić za niebezpieczeństwem, narażać swoje życie.
Kiedyś szczęście przestanie ci dopisywać.
Witam, nieznajomy.
Mogę pomóc?
Nie. To jest na małe rybki.
Szuka pan czegoś w tym stylu.
Gazodynamiczny. Ze wszystkimi bajerami.
Wygląda na drogi.
Nie. Dam panu zniżkę.
Łowienie ryb.
Uczciwy zawód. Opłacalny?
Ostatnio nie.
Miejscowi rybacy są wściekli. Ktoś okrada pułapki na homary.
Lepiej nie myśleć, co by mu zrobili.
To efekt domino.
Rybacy wracają z pustymi rękami.
Restauracje nie mają co serwować turystom.
Owoce morza bez morza.
Poza Fish Shack Waltera.
Jego sytuacja nie jest taka zła.
Czy ten Walter jest gruby?
Dobrze zbudowany. Dlaczego?
Wezmę to.
Tędy proszę.
Jak się czujesz?
Jakby przejechał po mnie TIR. Dwa razy.
Czeka nas dzień pełen rozwiązywania problemów.
Wiem, że ukradłeś pieniądze.
I je gdzieś schowałeś.
Powiesz mi gdzie.
Tu chowaliśmy w liceum alkohol.
Wujek wiedział, ale nie wydał nas przed twoją mamą.
Lubił się częstować, kiedy tu był.
- Ponad milion w gotówce. - Serio?
Wiesz, jak ciocia i wujek się denerwowali?
Mówi facet, który przez rok nie zajrzał do domu.
A jednak przyjechałem. Znów ratuję kuzyna.
Zapomniałeś, kto uratował ci tyłek, jak mieliśmy 17 lat?
Pamiętasz?
Zatrzymały nas gliny i wziąłem winę na siebie.
- To było 20 lat temu. - Potem wstąpiłeś do wojska i wyjechałeś.
- To twoja wymówka? - Nie.
Powód, dlaczego tu utknąłem.
A co z prowadzeniem pod wpływem?
- To też moja wina, Dewey? - Nie nazywaj mnie tak.
Nie rozumiesz.
Niektórzy mają szczęście, inni umiejętności. Ja nie mam nic.
Te pieniądze to moja szansa.
Wcale nie podróżowałem.
Wiesz dlaczego?
Bo mam pracę.
Która wymaga ode mnie walki z niebezpiecznymi ludźmi.
Z czystym złem.
To milion dolarów w gotówce.
Osoba, która przyjdzie je odebrać,
zabije cię bez wahania.
- Podaj jego imię. - Mills.
Dewey Mills.
Wypuść mnie.
Nic nie powiem.
Podobno homary krzyczą, kiedy wrzuca się je do wrzątku.
To niemożliwe.
Nie mają strun głosowych.
Ten dźwięk?
To bąbelki powietrza rozszerzające się pod skorupą.
Krzycz do woli.
- Christina Hart. - Zastępca dyrektora.
Co to za okazja?
Nie chcę przeszkadzać w weekend, ale to pilne.
Dostaliśmy informację, że Blackhats planują atak na kryptowalutę.
- Gdzie twój człowiek? - Mills?
Nie. Kilroy.
- Potrzebuje pan jego pomocy. - Nie.
Musimy wiedzieć, czy jest w to zamieszany.
Skąd.
Dobrze, bo mamy zielone światło,
żeby załatwić sprawcę.
- Zło nie śpi. - Sąsiedzi znów się kłócą.
Musiałem uciec, zanim zaczęli się godzić w łóżku.
Davis dzwonił w sprawie potencjalnego ataku na kryptowalutę.
Pytał, czy coś słyszałeś.
Davis słyszał, a ty nie?
Takie ataki mają miejsce codziennie.
Ale tym zainteresował się Davis.
Nie ciekawi cię to?
Mam czegoś poszukać?
Nie.
Jak mówiłeś, takie ataki to codzienność.
Odzyskałaś go?
To byłby koniec mojej kariery.
Uważaj na swój sprzęt, kanciarzu.
Bardzo dziękuję.
Nie po to przyszłam.
Wymieniamy się na trzy, dwa...
- Wyglądają jak prawdziwe. - Bo są.
Dajesz mi je w zamian za wodę z bajorka?
Wiesz, za ile schodzą paszporty?
Płaci się cenę. Ale dostaje wartość.
Prosto ze źródła.
Ten dowód podważy wszystko, co twierdzi obrona.
Zamieniamy się?
Dasz mi to za zdjęcia jakichś ludzi przy kolacji?
Wiesz, ile jest warta zawartość tej fiolki?
Ty mi powiedz. Właśnie wymieniłam pistolet na Świętego Graala.
Zezwolenie, proszę.
Beth będzie rozczarowana. Przy okazji, jesteś mało fotogeniczny.
CENTRUM OCHRONY I TECHNOLOGII
Kilroy...
zobacz, co mam.
Kto jest twoją najlepszą kumpelą?
Chcę zawrzeć umowę.
Nie wygrasz, nie mając kart.
Zawsze będziecie chcieli więcej.
Co powiecie na to?
Dostaniecie dwa razy więcej. Pod dwoma warunkami.
Dacie Lexi spokój.
I?
Nie kontaktujcie się ze mną. Proszę.
Zmieniłeś się.
Poczucie celu działa cuda.
Skończyliśmy już?
Nie ciekawi cię, co zrobimy z kasą?
Dokąd idziemy?
Wszystko naprawić. Powinieneś był od razu zgłosić pieniądze.
- Znalazłem je. Są moje. - Nie. Należą do przestępcy.
Przekażemy je policji.
Znam tutejsze gliny. Zatrzymają kasę.
Nie każdy.
- Cloak jest dobry. - Muszę powiedzieć o pułapkach.
Jestem notowany.
Więc zawrzemy z nimi układ.
Czemu mieliby się zgodzić?
Powiedzą, że to oni znaleźli kasę. Wyjdą na bohaterów.
A co do ciebie...
Wszystko będzie po staremu.
Jesteś pewny?
Nic ci się nie stanie. Nie graj na zwłokę.
Dlaczego wróciłeś?
Mogłem być milionerem.
Taki z ciebie grzeczny chłopiec.
Hej. Przestań!
Hej!
Puść mnie.
Hej.
Puszczaj.
Puść.
Nie widziałem cię, odkąd wstąpiłeś do wojska.
Zna pan naszą rodzinę.
Kiedyś bardzo nam pan pomógł.
Dlatego przyszliśmy.
Mogę panu zaufać?
Co tym razem? Spałeś z żoną TIR-owca?
Znalazłem pieniądze.
Dużo.
Nie zgłosiłem ich.
Chcesz zgłosić zagubioną gotówkę.
- Znów piłeś? - Ktoś próbował nas zabić.
Mówi prawdę.
Jakieś...
coś wbiło się nam w auto.
To profesjonalista.
Wiedział, co robi. Nie bał się.
Spokojnie.
To najbezpieczniejsze miejsce w hrabstwie.
Możemy wypełnić sprawozdanie z wypadku.
Morderca pewnie jest w drodze.
Czemu ktoś miałby was zabić?
Znalazłem milion w gotówce w pułapce na homary.
Więc to ty kradłeś homary?
Jestem gotowy ponieść konsekwencje.
Co z nimi robiłeś?
- Sprzedawałem do Seafood Shack. - Zapomnijmy o homarach.
- Walterowi Pierce'owi z Beaverton? - Tak, ale to nieważne.
- Pokaż ręce. - Proszę pana.
Ręce do góry, powoli.
- Obaj. - Przyszliśmy po pomoc.
Walter Pierce zginął dziś rano.
- W końcu cię mamy. - Nikogo nie zabiłem.
- Ma broń. - Pracuję dla rządu.
- Pokaż odznakę. - Pozwólcie mi zadzwonić.
Ręce na widoku.
Zaprowadź go do poczekalni.
Co z Deweyem?
Przesłucham go.
Chcę zadać kilka pytań.
Cześć.
Dzięki za wszystko. Naprawdę się postarałaś.
Coś nie tak z kontrolą jakości?
Czasem, żeby rozwiązać problem,
trzeba przestać nim być.
Pieniądze idą na Armię Bożego Oporu.
Cokolwiek z nimi zrobią, będę za to odpowiedzialny.
- Jeśli ich nie przekażesz... - To też nie jest wyjście.
Wypiję piwo, które nawarzyłem. Na razie.
Mitchell Mills.
Jeszcze nie wprowadziliśmy sprawy.
- Jest pan jego prawnikiem? - Istotnie.
No dobra.
Mills, twój adwokat.
To ten psychol próbował nas zabić.
- Musimy uciekać. - Jak wyszedłeś?
- Pokażesz, gdzie są pieniądze. - Nie.
Bryan!
Niech to, tato.
Należałem do trzyosobowego zespołu.
Blackhats.
Sialiśmy zamęt na świecie, w rządach.
Żadnych zobowiązań ani zasad.
Znam twoją przeszłość. Myślisz, że kto wpłacił kaucję?
Rzeczy, za które mnie zamknęli, były...
z tych łagodniejszych.
Sprawdziłam twoją historię.
Manipulowaliśmy rynkami przez kontrolowany chaos.
Przerwy w dostawach prądu, manipulacja walutami,
wyborami, spadki cen, opóźnienia lotów...
Przestań.
Czemu teraz o tym mówisz?
Bo mnie przycisnęli.
Zagrozili komuś, na kim mi zależy,
żeby mnie do czegoś zmusić.
Atak na kryptowalutę.
Mam...
przekazać pieniądze dzisiaj.
Czemu mi nie powiedziałeś?
- Mówię. - Wcześniej.
Czemu nie przyszedłeś wcześniej? Poradzilibyśmy sobie.
Gdybyś znała całą prawdę, nie pozwoliłabyś mi tu pracować.
Choć nie chcę tego przyznać, podoba mi się tutaj.
Przepraszam.
Już na to za późno.
Naraziłeś cały zespół.
- Ufałam ci. - Wiem.
Dlatego chcę cię ostrzec.
Za dwie godziny przeprowadzimy transakcję.
- Może moglibyśmy... - Radź sobie sam.
- Bryan? - Mam kłopoty.
- Gdzie jesteś? - W drodze do rodziców.
- Coś im grozi. Wyślesz pomoc? - Jesteś ranny?
Drobne zadrapanie.
Agenci powinni dotrzeć do godziny.
Nie wiedziałem, że to pana pieniądze. Proszę je wziąć.
- Gdzie są? - Tu. W torbie.
Były tu. Przysięgam.
Chcesz pieniędzy? To po nie przyjdź.
Ani kroku dalej.
Gdzie pieniądze, staruszku?
WITAMY
Chcesz pieniędzy? Tu są.
Bryan.
O mój Boże. Wszystko w porządku?
Wszystko jest tutaj.
Fajne uczucie, co?
Jesteś do tego stworzony.
Tak.
- Nie ruszać się. - Ręce na widoku.
- Ty, idziemy. - Na ziemię.
- Ręce za plecy. - Ruszaj. Idziemy.
Świetnie zagrane.
Mogłem się domyślić, że nad tym pracujecie.
Właśnie.
Jest tam.
Dobrze.
Dziękuję.
Jak mam dziękować?
Wracaj do pracy.
CROWE - 30.07.14 BISHOP - 05.08.14
CROWE - 06.08.14 NIEZNANY - 21.08.14
LEXI - 23.08.14
To ja, Lexi.
Przykro mi z powodu tego, co się stało.
Mam nadzieję, że rozumiesz, czemu to zrobiłam.
Może kiedyś mi wybaczysz.
Kocham cię, Vincent.
Dzięki za wszystko.
Przykro mi, że nie dostałeś drugiej szansy.
Przeciwnie.
Dzięki tobie dostałem.
Czuję, że moje szczęście się odwróci.
Chodź no tu.
Żaden ze mnie dobry chłopiec.
Dobrze, że jesteś cały.
Nic nie poczułem.
Gdybyś nie wrócił...
Nie chcę myśleć, co by się stało.
Już wiem, czemu to robisz.
Trzeba chronić, co twoje.
Nie chcę cię stracić.
Zawsze będę blisko.
Tekst polski: Kinga Stańdo